Founder Jonas Saxton over hoe mooie vriendschap het eitje plantte voor MIS en later The Dutch. Dertig jaar geleden was er absoluut geen plan om een ​​golfbaan aan te leggen, er was zelfs geen plan om een ​​succesvol bedrijf op te bouwen. Het ging er voor een paar vrienden simpelweg om dat ze een ​​manier wilden creëren om elkaar vaker te zien… 

Enkele goede vrienden, allemaal toevallig golfprofessionals, besloten een aantal zakelijke golfdagen te organiseren met hun bestaande sponsors. Zakendoen of geld verdienen, daar ging het helemaal niet om. Iedereen van ons had een baan als head pro bij verschillende golfclubs: Houtrak, de Haar, Almeerderhout, Lage Vuursche, Hoge Kleij, Anderstein en Wouwse Plantage. Waar het wél om ging: een reden vinden om vaker samen te komen. De vriendschap stond centraal. Dat we er een beetje geld mee konden verdienen, was een bonus.De sfeer die van onze vriendschap uitstraalde, werkte ietwat onverwacht aanstekelijk. Onze aanpak was dan ook nieuw. Niet alleen speelden we en gaven we onze klanten les, we namen ook de hele organisatie van de hele dag op ons. Inclusief toespraken voor een warm welkom, prijsuitreikingen en andere relevante zaken. We zagen dat onze klanten het prettig vonden om bij ons te zijn. Ze voelden de verbondenheid en vertrouwden hun eigen relaties weer aan ons toe. Dit leidde tot steeds meer opdrachten, omdat die klanten ook hun golfdagen bij ons wilden organiseren. We vonden het heerlijk om deze dagen samen te doen, maar waar haalden we de tijd vandaan voor nóg meer? We hadden immers fulltime jobs.

Om een lang verhaal kort te maken: binnen een jaar hadden we allemaal onze banen opgezegd om ons volledig te kunnen richten op ons nieuw opgerichte bedrijf Made in Scotland. Hoe we tot die naam zijn gekomen, vertelt dit verhaal. Zittend op een lederen bank voor een knapperend haardvuur bij Loch Lomond GC besloten we om met elkaar een bedrijf te starten. Made in Scotland, letterlijk. Onze managementstijl van ‘één voor allen, en allen voor één’ deed het bedrijf floreren. Niets was te veel gevraagd, we deden het voor elkaar.

HET ONSTAAN VAN DE CLAN

Al vroeg beseften we het belang van het ‘Netwerk’. Golf inzetten om mensen samen te brengen. Vrienden, familie, kennissen, relaties en vooral nieuwe mensen. Dat was geïntegreerd in ons DNA. We besloten om het ultieme zakelijke golfnetwerk te creëren en noemden het de ‘Clan’, wat Schots is voor familie. Een veilige plek waar mensen elkaar konden ontmoeten, vrienden konden worden en zich comfortabel voelden om gewoon zichzelf te zijn. Golf was niets anders dan een middel om een doel te bereiken. Ik zal nooit vergeten dat Piet de Visser, CEO van REMU, het contract tekende en het allereerste lid van onze Clan werd. Ik begreep niet hoe hij zich kon aansluiten bij een netwerk dat nog geen Members of leden had. Tot op de dag van vandaag zegt Piet daarover nog altijd: ’Ik vertrouwde op mijn gevoel.’ Daarvoor zijn we hem eeuwig dankbaar, iemand moest het eerste Clanlid zijn.

Oorspronkelijk waren we natuurlijk van plan om minder te gaan werken en meer tijd met elkaar door te brengen. Het tegenovergestelde bleek eerder waar. Ik zou niet per se zeggen dat we hárd werkten. Passie kent geen tijd. We maakten veel uren. Jarenlang vroeg opstaan, laat thuiskomen. Het is een wonder dat onze vrouwen ons nooit hebben verlaten.

BIJZONDERE HERINNERINGEN

De business groeide en in 2002 organiseerden we onze eerste Annual Summit in Schotland met tien bedrijven. Dit jaarlijkse event werd onze meest gewaardeerde traditie en bestaat nog steeds, alleen nu met deelname van veertig bedrijven. In 2026 zullen we voor de 24e editie (helaas door Covid een jaar over moeten slaan) van de Summit afreizen naar Ierland. Interessant detail alsook een traditie: elk jaar worden we door doedelzakspelers uit dezelfde familie naar het diner begeleid. In de beginjaren eerst door vader Jimmy Wilson en nu door zijn zoon John. Uiteraard met whisky in de hand! De focus lag altijd op het creëren van een sfeer waarin mensen elkaar konden ontmoeten. En er zijn veel verschillende manieren om in contact te komen, soms met een steuntje door ongewone omstandigheden. Over waargebeurde verhalen:

De Summit van 2010 zou in Schotland plaatsvinden. Toen de Clan zich op het vliegveld verzameld had voor vertrek, kwam het nieuws dat er geen vlucht die kant opging vanwege de aswolk die over West-Europa hing, veroorzaakt door een vulkaanuitbarsting in IJsland. Onvoorstelbaar, gezien het prachtige weer dat we hadden. Binnen een uur hadden we onze vlucht, inclusief hotel en golf, omgeboekt naar Nice in Zuid-Frankrijk. Na drie fantastische dagen golfen in de zon was er wederom geen vlucht om naar huis te gaan. De aswolk had zich inmiddels over heel Europa verspreid. KLM regelde bussen om ons terug naar Schiphol te brengen. Ik had het geluk twee stoelen te delen met het grootste lid van de Clan. Ik denk dat ik de hele 24 uur durende rit op zijn schoot heb gezeten. We zijn nu natuurlijk vrienden voor het leven.

Tijdens één van onze vele trips naar Loch Lomond hadden we een boot geregeld die ons na 18 holes een stukje het meer zou opvaren. Vanaf daar stonden een paar huurauto’s waarmee wij, de pro’s, iedereen naar het hotel terug zouden brengen. Gelukkig waren er na de lange vaartocht toiletten voordat we verder op pad gingen. Alles verliep prima totdat een paar kilometer verderop mijn telefoon ging. Ik schrok, want wat bleek: ik had één van mijn passagiers (een goede relatie, mag ik wel zeggen) achtergelaten op de parkeerplaats. De poor fellow was uit het toilet gekomen en had gezien dat hij helemaal alleen in de Schotse wildernis was achtergelaten. Natuurlijk ben ik meteen omgedraaid en zo snel mogelijk teruggereden om hem op te halen. Deze manier van netwerken is niet aan te bevelen, maar ik kan wel zeggen dat ik een heel bijzondere band met deze persoon heb.

Een familie van golfers die wilden genieten van service, kwaliteit en sfeer!

EEN NIEUW THUIS

Binnen een paar jaar hadden we bij Made in Scotland twintig mensen in dienst. We organiseerden bijna tweehonderd golfdagen per jaar, met in de zomermaanden vaak meerdere events op een dag. Was dit onze droom? We konden het niet tegenhouden. Na een paar jaar waren we overspoeld met golfevents. Masterclasses, golfdagen en grotere evenementen. Waar konden we deze nog organiseren? We waren welkom bij bijna elke golfclub in Nederland, maar niet elke dag.

Op een avond in 2003, na een paar biertjes, besloten we daarom een golfclub te bouwen en deze The Dutch te noemen. Het is de droom van veel golfprofessionals om dit voor elkaar te krijgen. The Dutch opende in 2010/2011. Ons grootste voordeel bij het realiseren ervan was dat we 100% passie hadden en heel weinig kennis. Niets kon ons echter tegenhouden; we gingen een thuis creëren voor de Clan. Een familie van golfers die wilden genieten van service, kwaliteit en sfeer!