In september 2016 werd het KLM Open, dat jaar voor het eerst op The Dutch, gewonnen door Joost Luiten. Tien jaar later blikt de nummer één van het Nederlandse golf terug op die historische dag op zijn thuisbaan.

Het gekke, zegt Joost Luiten, was dat hij in de aanloop naar het toernooi misschien wel in zijn slechtste periode als professioneel golfer zat. ,,Ik kon echt de bal niet op de baan houden. Op de maandag speelde ik zes holes demonstratie tegen Thomas Pieters. Mijn beste score op een hole was, denk ik, een double bogey. Privé speelden ook wat dingen, spanning voor het toernooi dat eraan kwam, ik had een vol hoofd. Op donderdag startte ik op hole 10. Op hole 18, ik sla mijn derde shot met een ijzer-8 naar de green, voel ik ineens iets in mijn swing. In de transitie, de overgang van de backswing naar de downswing, daar zat de oplossing. Als ie dan eenmaal in het slot zit, dan gaat ie ook goed. Ik had ‘m en die week is hij niet meer weggegaan.”

Voor de ogen van veel Nederlands publiek pakte Joost ook op de greens zijn punten en kwam een overwinning op zijn thuisbaan in het vizier. ,,Zeker in eigen land waar veel meer toeschouwers speciaal op jouw verrichtingen letten, dwing ik mijzelf in een tunnel. Afsluiten, hoofd naar beneden, spelen. Stiekem vind ik het leuk om te laten zien dat ik het kan, dat ik die eerste plek kan behalen. Niet dat ik voor mijn gevoel hier nog iets te bewijzen heb. In 2007 een tweede plek, eerste in 2013, in 2016 weer winst op het KLM Open en een keer als vierde en als vijfde geëindigd. In Nederland heb ik heel goed gespeeld. Het publiek dwingt mij in die tunnel en dit werkt.”

BLOEDHEET

,,Het was die dag bloedheet, dan ben ik in mijn element. Alles zat mee. Mijn birdie op de laatste dag op hole 14. Ik speel met David Horsey, één van mijn beste vrienden op de Tour, hij slaat de bal, ik lig tien centimeter dichterbij. Hij speelt als eerste, mist en daardoor zie ik wat de lijn moet zijn. Ik kreeg die cadeau en ik maak wel die putt. Hole erna hetzelfde verhaal. Allebei slaan we met onze driver in de fairway. Ik zie aan zijn bal dat de wind boven de bomen sterker is dan we eigenlijk dachten. Zijn bal mist de green, ik sla hem op vijf meter van de vlag. Je hebt af en toe een gelukje nodig.”

De lijn van het spel, zijn score op elke hole: Joost kan de details zonder diep graven nog zo oplepelen. ,,Ik weet nog wel dat ik na de laatste ronde die ik met Bernd Wiesberger speelde, vroeg: ‘Bernd, hoeveel birdies maak ik?’ Ik zat zo diep in die focus. Ik wist dat ik heel goed had gespeeld, maar niet dat ik tien birdies had gemaakt. Hé, ik had echt goed gespeeld. Op de 17de hole wist ik: als dit een birdie of par wordt, dan ga ik met voorsprong de laatste hole in.”

Ze zongen ‘Joost is on fire ’… Biertje erbij, het was feest.

‘JOOST IS ON FIRE’

,,Ik sla met een ijzer-2 vanaf de tee, maar die raak ik van de spanning zo slecht dat de slag een meter of twintig korter is dan normaal. Er volgt een lang shot, 180 meter naar de green. De vlag staat in een moeilijke pinpositie, linksvoor in een hoekje. Ik mik veilig op tien meter rechts van de vlag. Midden green, twee putts, dat is het plan. Maar ik trek mijn slag met mijn ijzer-5 om en de bal landt een meter van de vlag. Een birdie, niet gepland, fantastisch resultaat. Met drie slagen voorsprong ga ik naar de laatste hole. Toen kon ik genieten, van de mensen, alle publiek. Ik durfde uit die tunnel te komen en te genieten. Wat een verschil met mijn eerste overwinning op het KLM Open in 2013 op de Kennemer na een play-off onder hoogspanning tegen Jiménez. Toen kon ik pas genieten nádat ik die laatste putt had geholed.”

Na afloop rijdt Mauk de Booij, één van de Founders van The Dutch, de kersverse winnaar in een buggy rond over The Dutch. In de loods van de greenkeepers gaat het dak eraf met een vlammende serenade. ,,Ze zongen ‘Joost is on fire’… Biertje erbij, het was feest. Dat ik als lokale jongen had gewonnen, daar kwam voor iedereen gevoel bij. Winnen op je eigen baan is heel bijzonder. Dat vergeet je nooit.”