Voor velen van ons betekent 25 Jaar Made in Scotland een verzameling leuke, sportieve, gezellige en lekkere herinneringen. Van het eerste begin.

Ik was nog niet zolang bezig met golf toen ik een telefoontje van Leen Zevenbergen kreeg. ’Jij houdt toch ook van golf? Heb je zin om mee te gaan naar Loch Lomond, samen met een paar klanten, onder begeleiding van de Schotse pro’s Alan Saddington en David Burnside?’ Hijzelf had zo’n reisje al een paar keer eerder gemaakt en dat was goed bevallen. 

Hoewel nog niet in het bezit van een formele HCP, leek het me een prachtig voorstel. In de bus naar de eerste golfbaan werd ons gevraagd wat we hoopten te leren. Dat was een rijke variatie. Op de baan, bij een blinde hole over een zandheuveltop, daagde David mij uit. ‘Als jij die bal erover krijgt, zal ik de rest van de dag je tas dragen’. Ik heb die dag één goede bal geslagen en dat was deze. De reis was een succes. Niet in het minst door Loch Lomond zelf, met zijn geweldige entourage en prachtige natuur. Onvergetelijk hoogtepunt bij het diner was het binnen brengen van de Haggis, op zilveren schaal en voorafgegaan door een doedelzakblazer in vol ornaat. 

Het vuurtje was aangewakkerd. Golf als instrument van relatiemanagement. Een uitstekend idee.  It’s no’ just a game... Doelgroep: het topmanagement van het Nederlandse bedrijfsleven. Het concept? 1: op landelijk niveau een Clan vormen, als plaats om elkaar te ontmoeten en samen golfplezier te beleven. 2: op bedrijfsniveau, om met klanten of personeel wedstrijden of reizen te organiseren. 3: aan de persoonlijke golfambities van de manager werken. Alan en David gingen er samen met Jonas en Mauk een bedrijf van maken. Vier vrienden , vier pro’s. Die laatste twee waren voor ons nog onbekende grootheden. Vandaar een kennismakingsrondje op Anderstein, waar Herre Hoekstra, commercieel directeur Remu, en ik konden ervaren hoe het is om elk negen holes met een andere ‘eigen’ pro door de baan te gaan.  

Daarna volgde een bezoek aan Lai Sin in Driebergen, het eerste Chinese restaurant in Nederland met een ster.  Voor een delicaat verrassingsmenu, met op verzoek ook ‘de bedelaarskip’. De eigenaar vertelde het middeleeuwse verhaal van een Chinese kippendief, die op zijn vlucht voor de politie was gevallen in een smeulend vuurtje van een BBQ. Hij smeerde nog even snel zijn kip in met klei, bedekte hem met palmbladeren en legde hem in het smeulende vuur. Na een paar uur, toen de kust veilig was, was de klei door het vuur gehard was en het binnenste heerlijk gegaard. De kip werd tijdens het verhaal in zijn kleimantel opgediend. Eén van de aanwezigen mocht het omhulsel stuk slaan en een wens doen. Dat was een voorspoedige toekomst voor Made in Scotland. Een wens, die nu na 25 jaar geweldig uitgekomen blijkt te zijn. 

Net zoals Remu geloofden we in het concept en de toegevoegde waarde voor het bedrijf in het licht van de liberalisering van de Energiemarkt. Bovendien geloofden we in de vier dragers van het concept. Golf kun je overal spelen, maar zij maakten het product en zijn het merk Made in Scotland. Hun gerichtheid op de belangen van de klant, hun oog voor detail en hun innemende humorvolle persoonlijkheden waren voldoende basis om als eerste klant in januari 2001 met hen in zee te gaan.  

De anekdotes over de reizen met de pro’s zijn legio. Iedere Member heeft zo zijn eigen belevenissen. Het leek me aardig om een paar persoonlijke ervaringen te memoreren die bij mij als eerste opkomen bij trefwoorden als: 

HANDICAP SERVICE 

Made in Scotland weet de Clan Members elke keer te verrassen en mee te nemen naar Europese topbanen. Vaak is een minimum HCP 24 vereist. Helaas voor mij, maar geen nood. De levering van een HCP behoorde tot het servicepakket van Made in Scotland. Door bemiddeling van Alan werd ik lid van de sinds 1894 bestaande gerenommeerde Schotse Sanquhar Golf Club, die mij als lid accepteerde en een HCP 24 toekende. Tot nu is het er niet van gekomen om er te spelen, maar staat wel op mijn verlanglijstje.  Als curiositeit heb ik een kopie van mijn lidmaatschap en handicap registratie toegevoegd. 

AANDACHT VOOR HET THUISFRONT 

Made in Scotland had altijd aandacht voor meer dan het organiseren van een leuke golfreis. Ze dachten ook aan de partners die thuisbleven. Op de dag van vertrek werd er een presentje en een bos bloemen gebracht.  

NUT VOOR HET BEDRIJF 

Het Membership was niet goedkoop (alternatief: was een investering). Als je het omrekende naar een uurtarief kwam het overeen met dat van een managementconsultant. Interessante vraag was dus of de kosten tegen de baten op wogen. Bij ons was dat zeker het geval. Rond de eeuwwisseling waren wij drukdoende met het bouwen van een eigen Klant Informatie Systeem. Essentieel in een liberaliserende energiemarkt. Onze structurele personele ICT-capaciteit was ontoereikend. Op tijdelijke basis werd aanvullende kennis en daadkracht bij een softwarehuis ingehuurd. Twee tijdelijke krachten waren voor ons van grote waarde. Hun werkgever kon de transfer van zijn specialisten echter niet waarderen en dreigde met een schadeclaim voor ‘gederfde wervings- en opleidingskosten van €200. – € 300.000’. Gelukkig was de directeur een golfliefhebber. Een bezoek aan de Haagsche met Mauk bleek een uitstekende actie om de spanning te doen wegebben. Samen aten we wat en spraken over persoonlijke zaken en businessstrategie. Eind van de avond was de relatie hersteld en de claim van tafel. Een paar jaar contributie verdiend. 

PAAR ANEKDOTES  

De Lage Vuursche was de home course van Made in Scotland. Op hole 18 stonden we met links de fairway en rechts over de volle lengte water. Alan Saddington zou het even voor doen. De eerste bal 150 meter over de fairway en toen een fade naar rechts, in het water. Zo moest het niet zei hij, om vervolgens de bal 150 meter over de lengte van het water te slaan met aan het eind een draw, eindigend op de fairway. Zo moet het wel! Onder de indruk restte ons slechts veel oefenen.  

David Burnside was echt zo’n pro met oog voor de hogere HCP’er die benadrukte dat ‘het geld’ op en rond de green werd verdiend of verspeeld. Ik kreeg een puttingles van hem. Om mijn gevoel voor richting en afstand te trainen zei hij: ‘Close your eyes, hit the ball and tell me where he ended’. Uiterst leerzaam.   

Motiveren is Jonas Saxton van nature ingebakken. Leuk spelletje hé? Als je nu je houten 3 niet gebruikt, dan doe je het nooit meer.  En bij een matige slag altijd het positieve eruit halen.  Bijzonder was het moment op Loch Lomond waarop hij zijn eerste hole-in-one sloeg. De voorgaande flight wist al dat zijn bal erin lag, hijzelf niet. ‘s Avonds belde hij apetrots zijn zoon Reinier, die in Engeland was vanwege het British Open Junior. Er kwam geen felicitatie, wel een nuchter ’Geluk gehad pa’.  

Mede dankzij de succesvolle ontwikkeling van Made in Scotland ontwikkelde zich een nieuwe stip aan de horizon. Een eigen baan. Uit oogpunt van verticale integratie een logische stap. Een baan passend bij de hoge kwaliteitstandaard van Made in Scotland. Het werd The Dutch. Een baan die bij ervaren Clan Members herkenningspunten van Loch Lomond oproept. De bruggetjes in de baan, de kleedkamers en de persoonlijk service. Vooral het KLM Open op The Dutch heeft ertoe bijgedragen dat The Dutch nationale bekendheid heeft verkregen en een begrip is geworden voor golfend Nederland.  Het is de kers op de taart van prestaties van de oprichters van Made in Scotland. 

Wat de Founders betreft: zij mogen trots zijn. Ze hebben hun droom waargemaakt, Made in Scotland staat als een huis. Een nieuwe generatie pro’s staat paraat om het voort te zetten. Zij hebben goud in handen dat ze zullen moeten koesteren. Hun succes zal afhangen in hoeverre zij in staat zijn de servicekwaliteit te blijven leveren en op humoristische wijze de relatie met hun klanten onderhouden. De pro’s maken niet alleen het product, zij zijn het product. 

Gefeliciteerd. Bedankt. Chapeau.  

Piet de Visser (en Herre Hoekstra).